ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ

28 Δεκ 2017

Χειμερινό κλάδεμα ελιάς


Αποτέλεσμα εικόνας για κλαδεμα ελιας





Η ελιά καρποφορεί στην υγιή ήπια περσινή βλάστηση που φωτίζεται ικανοποιητικά.
Κλάδεμα καρποφορίας....
Πολύ λίγοι καρποί παράγονται εσωτερικά, κοντά στους βραχίονες ή τον κορμό του δένδρου λόγω της σκίασης. Με το κλάδεμα καρποφορίας ελέγχεται μερικώς η ένταση του φαινομένου της παρενιαυτοφορίας.

Στόχος είναι να αναπτύσσεται κάθε χρόνο ικανοποιητική βλάστηση η οποία τον επόμενο χρόνο θα καρποφορήσει.

Συνήθως γίνεται με μέτρια ένταση και κάθε χρόνο, γιατί:

(α) Ευνοεί την παραγωγή νέας καρποφόρας βλάστησης.

α δένδρα που έχουν φορτίο πρέπει να κλαδεύονται έτσι ώστε την επόμενη χρονιά να υπάρχει νέα βλάστηση για καρποφορία.

(β) Αφαιρεί όλη την ξερή βλάστηση, τα αδυνατισμένα σκιαζόμενα κλαδιά, τα κλαδιά με καρκίνωση καθώς και τους λαίμαργους βλαστούς που δεν είναι σε καλή θέση και που δυσκολεύουν τη συγκομιδή και την καταπολέμηση των παρασίτων.

Κατά το κλάδεμα των ποδιών των δένδρων (κρεμοκλαδής βλάστηση) αφαιρείται η βλάστηση που βρίσκεται στο κάτω μέρος αυτών, η οποία έχει επανειλημμένα καρποφορήσει και αρχίζει να ξεραίνεται, λόγω σκίασης από την υπερκείμενη βλάστηση.

(γ) Περιορίζει τις διαστάσεις της κόμης, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται ικανοποιητικός φωτισμός και αερισμός.

Τα κλαδιά των παρακείμενων δένδρων δεν πρέπει να ακουμπούν το ένα το άλλο και η καρποφόρα βλάστηση να μην είναι πολύ μακριά από τον κορμό και τις ρίζες. Ο μη περιορισμός της βλάστησης, κυρίως, όπου τα δένδρα είναι πυκνοφυτεμένα, μειώνει την παραγωγή. Σε κάποιες περιπτώσεις πολύ πυκνής φύτευσης ενδείκνυται, η εκρίζωση μερικών δένδρων για την αύξηση του φωτισμού.

(δ) Περιορίζει το ύψος των δένδρων.

Το κόστος συλλογής των καρπών είναι αρκετά υψηλό, γι' αυτό τα δένδρα πρέπει να διατηρούνται σε σχετικά χαμηλό ύψος, γιατί έτσι διευκολύνεται η συλλογή. Ένα ελαφρύ κλάδεμα (αφαίρεση ή σύντμηση της ορθόκλαδης βλάστησης στο κέντρο της κόμης) μπορεί να διατηρήσει την καρποφόρα επιφάνεια της κορυφής της κόμης σε ύψος έως 4.5-5.5 m από το έδαφος.

(ε) Συμβάλλει στη μείωση των εχθρών (π.χ. κοκκοειδή) είτε με την άμεση απομάκρυνση μέρους του πληθυσμού τους, είτε καθιστώντας τις συνθήκες ανάπτυξής τους δυσχερέστερες με τη μείωση της υγρασίας και τον καλύτερο φωτισμό.



Αυστηρό κλάδεμα ενδείκνυται σε αραιά χρονικά διαστήματα σχεδόν σε όλα τα δένδρα που αποκτούν μεγάλο μέγεθος, ώστε η συλλογή των καρπών να είναι ευκολότερη και να ανανεωθεί η βλάστηση κοντά στον κορμό.

Το κλάδεμα αρχίζει αμέσως μετά τη συγκομιδή των καρπών και μπορεί να γίνει μέχρι το Φεβρουάριο-Μάρτιο (περίοδος έναρξης της έντονης κυκλοφορίας των χυμών) για την αποφυγή εξάντλησης των δένδρων.

Υπάρχουν όμως και κάποιες ειδικές περιπτώσεις, όπως οι παρακάτω:

(α) Αν υπάρχει προσβολή από το βακτήριο της καρκίνωσης, τότε το αυστηρό κλάδεμα γίνεται το καλοκαίρι σταδιακά ανά έτος για να αποφευχθεί η διασπορά του βακτηρίου ή με ξηρό καιρό το τέλος χειμώνα. Αν το κλάδεμα γίνει το χειμώνα, πρέπει να απολυμαίνονται τα κλαδευτικά εργαλεία και οι τομές κλαδέματος.

(β) Σε καλλιέργειες, που παρενιαυτοφορούν και δεν υπάρχει πρόβλημα με το βακτήριο της καρκίνωσης, ένα μέρος του κλαδέματος μπορεί γίνει κατά το χρόνο της καρποφορίας αμέσως μετά την καρπόδεση (αφαιρούνται μερικοί βλαστοί, που φέρουν πολλούς καρπούς).

(γ) Μετά από ισχυρό παγετό τα δένδρα αφήνονται ακλάδευτα μέχρι τον Ιούνιο-Ιούλιο, οπότε φαίνεται η νέα βλάστηση και επομένως η ζημιά και έτσι γίνεται το ενδεδειγμένο κλάδεμα. Αν γίνει πιο νωρίς η αφαίρεση της ζημιωθείσας βλάστησης, υπάρχει κίνδυνος να αφαιρεθεί και υγιές μέρος της κόμης και να προκληθεί έτσι περισσότερη μείωση της κόμης από αυτή που χρειάζεται.

(δ) Τα δένδρα που έχουν μολυνθεί από βερτισιλλίωση και τα ύποπτα προσβολής από την ασθένεια κλαδεύονται τελευταία, τα κλαδευτικά πρέπει να καίγονται επιτόπου, όσο αυτό είναι εφικτό, και τα εργαλεία κλαδέματος να απολυμαίνονται από δένδρο σε δένδρο.

Το κλάδεμα γίνεται με χειροκίνητα ή βενζινοκίνητα πριόνια και με κλαδευτικά ψαλίδια.

Υπάρχει και η δυνατότητα μηχανικού κλαδέματος, αλλά τα δένδρα πρέπει να διαμορφώνονται κατάλληλα τα πρώτα χρόνια ανάπτυξής τους.

Οι μεγάλες τομές πρέπει να αποφεύγονται.

Τα κλαδοδέματα:
από υγιή δένδρα είτε τεμαχίζονται εντός του ελαιώνα με καταστροφέα και παραμένουν στην επιφάνεια του σαν πολύτιμη οργανική ουσία,
είτε καίγονται αν είναι μολυσμένα από έντομα ή ασθένειες,
είτε παραλαμβάνονται από εταιρείες που τα τεμαχίζουν και παράγουν πέλλετς για θέρμανση.

Μετά το κλάδεμα και το συντομότερο δυνατόν απαιτείται εφαρμογή 1% βορδιγάλειου πολτού στα δένδρα για περιορισμό των εισροών του βακτηρίου της καρκίνωσης από τις πληγές. Όμοια αμέσως μετά από παγετό ή χαλάζι, επιβάλλεται ο ανωτέρω ψεκασμός.

pruning
  • Κλάδεμα ανανέωσης

    H περίοδος μετά τη συγκομιδή είναι η πιο κατάλληλη για να γίνει το κλάδεμα ανανέωσης στην ελιά και πρέπει να έχει συμπληρωθεί μέχρι την έναρξη έκπτυξης της νέας βλάστησης (τέλη Φεβρουαρίου).

    Εφαρμόζεται σε δένδρα που η παραγωγή τους έχει μειωθεί σημαντικά σε επίπεδα που δεν συμφέρει πλέον η διατήρησή τους σ' αυτή την κατάσταση ή σε δένδρα που, λόγω μεγάλου ύψους, αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα συγκομιδής.

    Kαλά αποτελέσματα σ' αυτές τις περιπτώσεις έχει δώσει είτε τοκόψιμο του κορμού σε ύψος 30 cm από το σημείο εμβολιασμού ("cut down"), είτε η ανανέωση των βραχιόνων σε μήκος γύρω στα 30-40 cm από την έκφυσή τους από τον κορμό (συνήθως και το ορθότερο στα διαμορφωμένα κύπελλα).

    Οι πρώτοι βλαστοί από την ανανέωση του δένδρου αρχίζουν να εμφανίζονται την άνοιξη. Όλοι αυτοί οι βλαστοί και οι άλλοι που θα αναπτυχθούν αργότερα αφήνονται να μεγαλώσουν με ελαφρύ μόνο αραίωμα για μια περίοδο 1-2 ετών. Κατόπιν αφήνονται οι καταλληλότεροι για δημιουργία των
    νέων καρποφόρων 
pruning2υποβραχιόνων.

Tα ανανεωμένα δένδρα αποκτούν, σε σύντομο χρονικό διάστημα, πλούσια βλάστηση που τα βοηθά να μπουν νωρίς σε καρποφορία.

Περιορισμένη ανανέωση μπορεί να γίνεται με αφαίρεση μεγάλου τμήματος των υποβραχιόνων ή και βραχιόνων σε ένα φυλλοφόρο κλάδο που θα γίνει καρποφόρος πολύ σύντομα και θα πλαισιώσει με βλάστηση το δένδρο.

Σε όλες τις περιπτώσεις ανανέωσης οι βραχίονες εκτίθενται στην ηλιακή ακτινοβολία και μπορούν να ζημιωθούν από ηλιόκαυμα. Γι' αυτό στις ανανεώσεις είναι χρήσιμο το βάψιμο των εκτεθειμένων στον ήλιο πολυετών μερών του δένδρου.

Στις υπέρπυκνες φυτεύσεις τα δένδρα κάποια στιγμή θα χάσουν την παραγωγικότητά τους λόγω της συσσώρευσης πολύ ξύλου.

Για τον ίδιο λόγo θα δυσκολέψει και η διαδικασία της μηχανικής συλλογής και μετά από 9-12 έτη παραγωγής ο ελαιώνας θα χρειαστεί ανανέωση.

Αυτή θα πραγματοποιηθεί με τη μέθοδο "cut down" (όπως ανωτέρω), χωρίς ουσιαστικά να χρειαστούν νέα ελαιόδενδρα.

Η ενέργεια αυτή πρακτικά μειώνει πολύ το κόστος της ανανέωσης, περιορίζοντάς το μόνο στην απώλεια παραγωγής. Για το λόγο αυτό προγραμματίζεται η σταδιακή ανανέωση των ελαιώνων που διαρκεί τουλάχιστον 3 έτη (33 % την πρώτη χρονιά, το ίδιο τη δεύτερη κ.ο.κ.).

Πισαλίδης Αθανάσιος
Γεωπόνος Τ.Ε
Ν.Έφεσσος-Πιερία

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου